Forum richt aandacht op de deplorabele mensenrechten situatie in de Filippijnen
Invloedrijke figuren uit Nederland, België en de Filippijnen en leden van de Filippijnse gemeenschap in Nederland kwamen bij elkaar in een publiek forum in Amsterdam op 21 mei 2005 en om blijk te geven van hun grote verontrusting over de onophoudelijke moordaanslagen op journalisten, advocaten, priesters en politieke activisten in de Filippijnen. De inleidende sprekers en het gehoor werden het met elkaar eens, dat de zogenaamde ‘war on terror’ van de VS in toenemende mate gebruikt wordt als een rechtvaardiging voor afbraak en veronachtzaming van de fundamentele rechten van de mens: niet alleen in de VS en Irak, maar ook in de Filippijnen, Europa en in andere delen van de wereld.
Het forumpanel bestond uit Volksvertegenwoordiger Teddy Casiño van de politieke partij Bayan Muna; de Nederlandse parlementarier Marijke Vos van GroenLinks; de Belgische advocaat Jan Fermon van Progress Lawyers Network en Ds Hans Visser van de Pauluskerk in Rotterdam. Onder het gehoor bevonden zich leden van de vredesonderhandelingsdelegatie van het Nationaal Democratisch Front van de Filippijnen (NDFP), de Nederlands Filippijnse Solidariteitsbeweging (NFS), de Filippijnen Groep uit België, het comité Free the Five en leden van de Filippijnse gemeenschap in Nederland.
Mevr. Vos beschreef het als zeer zwak het antwoord van President Macapagal-Arroyo op de bijna dagelijks voorkomende moordaanslagen op journalisten, advocaten, priesters en andere politieke dissidenten in de Filippijnen: “…Zij tolereert het onophoudelijk geweld en men kan zeggen dat zij daarvan profiteert, omdat het de mensen zijn die tegen haar regering zijn, die worden gedood.”
Zij benadrukte de noodzaak van meer aandacht voor de situatie in de Filippijnen. “Er bestaat in Nederland en in de andere landen van Europa weinig belangstelling voor wat er gaande is in de Filippijnen”, zei ze, en nodigde daarom Tedy Casiño uit voor een gesprek met andere Nederlandse volksvertegenwoordigers. “Ik hoop dat wij — het Nederlandse parlement — iets kunnen bijdragen aan uw strijd voor vrijheid, vrede en gerechtigheid in de Filippijnen.”
De situatie in de Filippijnen is uiterst gevaarlijk, maar zij waarschuwde ook voor de ontwikkelingen in Europa en met name in Nederland waar de rechten van de mensen ten slachtoffer vallen aan de zogenaamde ‘oorlog tegen het terrorisme’. Na de dood van Theo van Gogh in 2004 is de Nederlandse regering begonnen met het maken van wetten op grond waarvan mensen kunnen worden opgesloten op de loutere verdenking van ‘terrorisme’ zonder dat zij de mogelijkheid hebben zich tegen die beschuldiging te verweren.
Advocaat Jan Fermon wees er op dat de zaak van de Filippijnse banneling Prof. Jose Maria Sison, die door de VS, Europa en Nederland op hun respectievelijke terroristenlijsten is geplaatst, een concreet voorbeeld vormt van deze gevaarlijke ontwikkeling. Hij vertelde dat Prof. Sison, ook populair onder de naam Joma, pas ontdekte dat hij als ‘terrorist’ gebrandmerkt was toen hij zijn medicijnen bij de apotheek niet meer kon betalen omdat, zonder dat hij het wist, zijn rekening geblokkeerd was. Ook kreeg hij te horen dat hij niet meer bij zijn gezin mocht wonen omdat hij geen recht meer had op woonruimte en werd zijn uitkering stopgezet. Ook werd hij uit de ziektekostenverzekering gegooid en kan hij geen beroep meer doen op bescherming van de politie. Kortom hij is tot paria verklaard: maatschappelijk dood. Maar, zei Jan Fermon, dat dit niet gelukt is, blijkt wel uit zijn aanwezigheid hier.
Advocaat Jan Fermon zag in deze zaak overeenkomsten met de juridische procedures van de beruchte Spaanse Inquisitie, die op grond van geheime beschuldigingen, waartegen geen verdediging mogelijk is, mensen verketterde en vergeleek de sancties als gevolg van de plaatsing op een lijst van terroristen met de ‘maatschappelijk dood verklaring’ van het ancien regime van voor de Franse Revolutie. Deze procedures en sancties, zo zei Jan Fermon, zijn bedoeld ter intimidatie en criminalisering van de opvattingen van een ieder die deelneemt aan de strijd voor nationale en sociale bevrijding.
Jan Fermon waarschuwde uitdrukkelijk voor deze reactionaire trend in de rechtsbedeling van Europa en riep iedereen op om het bewustzijn van deze kwalijke ontwikkeling zo breed mogelijk te verspreiden onder het publiek, opdat de terugval naar de middeleeuwen van Europa op dit terrein, geblokkeerd zal worden.
De heer Casiño ging dieper in op de situatie in de Filippijnen en gaf een gedetailleerd inzicht in de ‘chronische fiscale crisis’ waarin het land verkeert waardoor de sterk werkloosheid en het aantal arme gezinnen navenant is toegenomen. In zijn kleurige diapresentatie toonde hij aan dat dit symptomen zijn van een onderontwikkelde en semifeodale economie.
Mr. Casiño maakte duidelijk dat de populariteit van President Macapagal Arroyo continue daalt wegens de wijdverbreide opvatting dat zij de verkiezingen in 2004 heeft vervalst, zij niets weet te doen tegen omkoperij en corruptie in de regering en dat zij onmachtig is de armoede te bestrijden. “Haar populariteit is zelfs lager dan die van voormalig President Estrada een paar maanden voor hij in 2001 de laan werd uitgestuurd”, zei hij. Maar inplaats van oplossingen te zoeken voor de problemen van het land, “kiest de Arroyo-regering en het Leger ervoor op de boodschapper te schieten”, zei hij misprijzend. Hij zei dat opponenten als de politieke partij Bayan Muna op de korrel worden genomen door het Leger als ‘vijanden van de Staat’ die ‘geneutraliseerd’ dienen te worden.
Casiño is in Europa voor de 93e zitting van de Internationale Arbeidsconferentie in Geneve, Zwitserland en heeft nog andere afspraken met parlementariërs en Filippijnse vluchtelingen in andere landen in Europa.
voor meer plaatjes>>>